Stolat.pl

Było piękno było miło, lecz nas wojsko rozłączyło. Do jednostki przyjechałem, a o Tobie wciąż myślałem. Bo tak myślę wciąż o Tobie, myślę że nie zdradzisz mnie, bo ja wezmę swój pistolet i przestrzelę serce swe. Bo ja Cię kocham ma miła, ja nad życie kocham Cię. Twoja miłość jest tym dla mnie czym dla życia chleb się zwie.

Choć ten wyjazd nas rozłączył, To ma miłość się nie skończy. Chociaż w wojsku trudne dni, Nie zabiorą Ciebie mi.

Czekaj na mnie, aż z wojska wrócę. Przyrzekam, że Cię nie porzucę. Wówczas Cię będę kochał, jak dawniej kochałem. Bo tylko Tobie, swe serce oddałem.

Czemu płaczesz moja miła, przecież przyjdzie taki dzień, kiedy wyjdę do cywila i miłować będę Cię.